De treinmachinist toeterde vrolijk en dacht: “liep ik daar maar”.

De Roemersveld Route van woensdag 17 maart 2010 gaat de boeken in als de dag dat wij voor het eerst een deelnemersveld van meer dan 200 personen midweeks aan de wandel kregen. Tweehonderdvijftien om precies te zijn en daarmede werd de Mallegat Route van januari 2009 (191) naar het tweede plan verwezen. Niets van tevoren wees er op dat de belangstelling zo groot zou worden. Volgens de ‘weerkundigen’ zou de zon in de morgen achter een dik wolkendek schuilgaan maar gelukkig werd er geen regen verwacht. Misschien zou zelfs de temperatuur voor het eerst dit jaar de dubbele cijfers halen. Toch was ik niet helemaal gerust op een goede afwikkeling bij de inschrijftafel. Ik had dan wel een afspraak gemaakt met Theun Dragstra van Het Zaanse Hoekje, maar ik realiseerde mij pas later dat met veertig man het Hoekje vol zou wezen. En waar moesten we de mensen laten tussen het moment van inschrijven en de start. Omstreeks deze tijd van het jaar kan het wel eens puur koud zijn of kan het gieten van de regen.

 

Maar onderweg naar de start, rond kwart voor negen, brak zowaar de zon door. En aangekomen bij Het Zaanse Hoekje werden we al door de eerste wandelaars begroet. De inschrijftafel werd geïnstalleerd maar het werd wel krap. Een tweede deur werd geopend zodat we niet alleen op de tocht zaten maar ook een doorstroming kregen van de voordeur in, vervolgens inschrijven en daarna via de zijdeur er weer uit. Leuk bedacht maar in de praktijk kwam men ook de zijdeur in en kon men aan de andere kant bij de bar koffie krijgen. Naarmate de tijd vorderde, des te hectischer het werd.

Buiten scheen de zon en het werd steeds drukker en gezelliger op de terrasjes. Daar was ruimte genoeg en aan de weg verwees Dick Koning, gehuld in een oranje hesje en gezeten op een terrasstoel, de automobilisten naar de parkeerplaats achter de Era-flat. Ondanks de drukte gingen we om 10 uur precies aan de wandel. Wat hadden we een bekijks op het fietspad naar het Twiske. De machinist in de intercitytrein naar Amersfoort toeterde vrolijk en dacht kennelijk bij zichzelf: ‘liep ik daar maar”.

De route in het Twiske was de moeite waard, vooral het stuk over de vlonders langs de Stootersplas. Het toegangshek naar het Roemersveld en het drangpoortje voor één persoon even verderop zorgde voor veel oponthoud, maar een onvertogen woord na afloop hebben we niet gehoord.

De uitbater van het Zaans Hoekje was zeer in zijn nopjes over de opkomst en de wijze van organisatie. Theun kijkt al uit naar een volgende happening en het moet al gek lopen wil dit in de toekomst geen vervolg krijgen. Theun, ook jij bedankt!

Nog een paar cijfertjes. We noteerden 180 leden en 35 niet leden. De groep bestond uit 120 vrouwen (56%) en 95 mannen (44%). In het verleden was die verhouding 2/3 vrouw en 1/3 man. Verder hadden we 26 personen die nog niet eerder midweeks hadden gelopen. Twee meldden zich direct als lid, zeven waren al lid. Ook het aantal echtparen neemt toe, 21 dit keer. En waar komen al die wandelaars vandaan? Uit bijna alle (10) Zaanse plaatsen, verder uit 19 Noord-Hollandse plaatsen en één uit de provincie Utrecht.

Cees Moerbeek