Wandelsportvereniging "De Laatste Loodjes"

Gegevens

Hoofdcategorie: Wandel verslagen

Categorie: Wandelverhalen van leden

Gemaakt op vrijdag 13 april 2012 10:55

Geschreven door Hans van der Ham

Hits: 17

Wandelen in Spanje maart 2012

De maand maart mocht ik in Spanje zijn om daar te werken en wonen, te midden van de authentieke bewoners (veelal sinaasappelplukkers) van het dorpje Callosa d’En Sarriá. Ik woonde zo´n beetje bovenop de berg (…puf puf…elke dag omhoog klauteren),  in zo´n echt oud Spaans huis, dikke witte stenen muren, luiken en tralies voor de ramen, geen auto,  internet en Nederlandse TV…, terug naar de natuur zeggen ze dan! Nou ja, er was wel een dakterras waar ik al in de vroege ochtend mijn ontbijtje kon nuttigen.                            Callosa ligt ongeveer 1 uur rijden vanaf Alicante, ten hoogte van Benidorm en dan zo´n 20 kilometer het land in en de berg op. Het accent zou liggen in het maken en inspiratie opdoen voor de Kunst. Vanaf de aankomstdag was het weer eigenlijk te lekker en zo aangenaam dat ik al rap besloot elke ochtend te werken en dan zo tussen de middag (siësta) op pad te gaan. Als eigenwijze Nederlander dus geen Siësta he!  Met temperaturen tussen de 22 en 27 graden, en geïnspireerd door het mij wat onbekende landschap probeerde ik elke dag een andere wandeling te maken. (het uren wandelboekje van DLL had ik natuurlijk meegenomen naar Spanje).
Op dag één heb ik al kennis kunnen maken met: wilde honden, zwervers en vele dakloze en/of werkeloze Spanjaarden die andere intenties hadden dan gezellig meewandelen, besefte ik al snel dat je als vrouw alleen op pad beter de meer gebaande wegen kunt gaan bewandelen. Met kaarten en boekjes op zak heb ik daar vele mooie wandelingen gemaakt, van dorp tot dorp (soms bijna levensgevaarlijk op autowegen!!), mooie natuurgebieden, natuurpaden op bergen (ja, zelfs ook in Benidorm, Natural Park, bij Levante strand) met adembenemende uitzichten en kleine privéstrandjes. Mijzelf kennende…alle tochten wel altijd eindigend in een stadje op dorpje met een terrasje….. Heb gemiddeld 3 tot 6 uur per dag gelopen wat natuurlijk de gemiddelde actieradius van het 1e kwartaal ernstig aan de hoge kant brengt… 
Tijdens de lange wandeling  op de berg in Albir (Punta del Albir) heb ik extra aan de leden van DLL gedacht. Het lopen/wandelen op zich is al een feest, maar om daar te mogen zijn…, de geweldige uitzichten, ik vond het geweldig. Heb ook voor de GPS-ers onder ons een foto gemaakt van de coördinaten. Leuk idee om ook daar eens een wandeling te organiseren??? Door de DLL ben ik meer gaan lopen dan ik daarvoor ooit gedaan heb, in 1e instantie ben ik nu bijna 1 jaar geleden gaan lopen om meer kilo’s kwijt te raken, want mij leek wandelen maar een duffe bezigheid…. jaja…, een half jaar geleden DLL lid geworden en nu loop ik gemiddeld 15 tot 25 km per wandeling! En inmiddels bijna 50 kilo lichter. Maar belangrijker misschien nog: ik vind wandelen helemaal geweldig, de natuur, de stilte, mede wandelaars ontmoeten…, leuke en leerzame gesprekken en het is goed voor lichaam en geest. Wat wil een mens nog meer…
Nu ben ik weer in Nederland en ga natuurlijk weer mee met veel van de wandelingen van DLL…tot ziens,

Henny Zwart   

www.zwart-art.nl

Gegevens

Hoofdcategorie: Wandel verslagen

Categorie: Wandelverhalen van leden

Gemaakt op zondag 11 september 2011 20:34

Geschreven door Willem Deumer

Hits: 604

[Z]aan de wandel

Zondag 11 september 2011.
Vandaag zijn we te gast bij de TRIAS vmbo school in Krommenie, voor de 1e [Z]aan de wandel tocht ten bate voor A Sister’s Hope.De organisatie is in handen van Dick Dekker, die op jonge leeftijd zijn moeder verloor aan borstkanker, geassisteerd door de dames Claudia Duijn, Heleen Keineman, Saskia Ligthart en Lia van ’t Veer. Zij hebben veel werk verzet om deze dag tot een succes te maken.  Vandaag worden zij bijgestaan door zo’n 100 vrijwilligers en leerlingen van de TRIAS vmbo school zullen in de school assisteren.De routes, 10 en 20 kilometer zijn uitgezet door Cees Moerbeek, parcoursbouwer van de wandelvereniging ‘De Laatste Loodjes’ uit Zaanstad.

Wij, Ans, Bets, Annie Rob en Willem, hebben ons ingeschreven voor de 20 km tocht en vanaf 9.30 uur kunnen we ons melden aan de aanmeldtafel waar we een T-shirt ontvangen als bewijs van deelname. De aula van de school loopt snel vol met honderden wandelaars die gekozen hebben voor de 20 kilometer tocht. Het weer valt mee, hoewel het erg bewolkt is blijft het tot ongeveer half drie droog. Dan valt er een bui maar we zijn dan vlakbij het TRIAS vmbo zodat de schade beperkt blijft.

Lees meer: [Z]aan de Wandel

Gegevens

Hoofdcategorie: Wandel verslagen

Categorie: Wandelverhalen van leden

Gemaakt op woensdag 25 januari 2012 22:04

Geschreven door Hans van der Ham

Hits: 47

BITTERBALLENTOCHT  SCHIPHOL

5 november 

Zaterdagmorgen vroeg op, want de 7e editie van onze jaarlijkse wandeling naar Schiphol staat op het programma.
Samen op stap met onze wandelvrienden Gerrit, Adri,Theo, Sonja (DLL-ers), Peter en Symone.
Half negen vertrek vanuit Legerland in Koog aan de Zaan, door Westerwatering naar het Westenwindpad, via de Westzanerdijk door het industriegebied langs Hornbach en zo door naar de Hempont.

Onderweg werd er gezellig gebabbeld en na 10 kilometer kwamen we aan bij Station Sloterdijk.
Daar een lekker een bakkie koffie met appeltaart ( slagroom ) genomen en na deze smulpartij weer verder.
Het zonnetje kwam door, de jacks gingen uit. Het werd zowaar heerlijk wandelweer. Dwars door Oud-Sloten en omdat dit een woongebied is van allerlei bevolkingsgroepen loop je langs een geweldige variatie aan winkels. Ook de balkons van de flats zijn vaak compleet omgebouwd naar een soort tuin of zijn overvol, uitgebouwd etc. Echt een leuk stukje Amsterdam.

Langs de Sloterplas ( linkerzijde ) en door Osdorp naar de Aker. Daar is bij de Noorderakerweg een hele nieuwe wijk gebouwd tussen het oude dorpsgedeelte. Heel apart en merkt totaal niet dat je in Amsterdam aan de wandel bent. Via het Zwarte Pad langs het water richting de Molen van Sloten.
21 kilometerpunt bereikt en daar even een rustpauze met een patatje en broodje.
Een aantal van onze groep beginnen nu toch wel de voetjes te voelen. Het is behoorlijk warm en de druppels hangen aan onze oren.
Lekker even een halfuurtje gerust en dan weer verder voor de laatste 6 kilometer.

Door Badhoevedorp met z’n hele mooie oude en grote huizen, maar waarvan er wel veel te koop staan.
Badhoevedorp uit en Schiphol in zicht. Maar we zijn er nog niet want eerst een lange landweg (Sloterweg) af, de snelweg onderdoor en door de Schipholtunnel. Heel bijzonder om daar door te wandelen, vooral als er allemaal scooters doorheen rijden. Oorproppen in ! 
En dan de aankomsthal in zicht. Door deze hal naar boven,  het platform over en naar de Dakotabar waar Nel en Piet ons opwachten.
En hier natuurlijk ons biertje, wijntje en de BITTERBALLEN, want deze zijn toch wel de verdiende beloning na een wandeling van 27 km.
Volgend jaar staat deze tocht weer op ons programma.

Anke en Ben Hooijschuur. 
www.ankebenhooijschuur.nl

Gegevens

Hoofdcategorie: Wandelverhalen van leden

Categorie: Wandelverhalen van Cees Moerbeek

Gemaakt op dinsdag 20 december 2011 21:41

Geschreven door Cees Moerbeek

Hits: 88

HOND HAPT NAAR MAN en MAN BIJT HOND

Om kwart over vijf gaat mijn wekker af. Het is zaterdag 10 december 2011. Freek en ik gaan vandaag een etappe lopen op het Overijssels Havezatenpad van Ommen naar de Archemer stuw en weer terug. Een afstand van iets meer dan 20 kilometer. Het is voor ons in ieder geval de laatste mogelijkheid om dit jaar nog gebruik te maken van ons ‘vrij-reizen’ kaartje.

In tegenstelling tot de afgelopen dagen, waarop storm en regen het weer bepaalden, is ons voor vandaag een droge en zonnige dag in het vooruitzicht gesteld. Om tien voor zeven stap ik op de trein waarin Freek al op mij zit te wachten. De reis verloopt niet geheel vlekkeloos. Tot en met de overstap in Duivendrecht gaat het nog goed maar de intercity naar Zwolle, die in principe alleen in Hilversum en Amersfoort stopt, krijgt kuren in Baarn. Om onduidelijke redenen stopt ie in Baarn. Vergeefs wachten wij op enige informatie via de intercom maar het blijft angstig stil. Als de trein zich even later weer in beweging zet vernemen wij van de conductrice dat de intercom defect is. Over het oponthoud in Baarn wordt verder niet gerept. In Zwolle hebben we immers twaalf minuten de tijd om over te stappen op de sneltrein naar Ommen.

In Amersfoort echter blijft onze trein langer staan dan normaal. Wij zien ‘onze’ conductrice druk bellend voorbij lopen. Deze vertraging loopt op tot een kwartier. Nou wordt die overstap in Zwolle wel kantje boord. Als de trein eenmaal weer rijdt en de conductrice met een verontschuldigende blik voorbij komt, vraag ik of we nu de aansluiting in Zwolle nog wel zullen halen. En zo niet, of zij dan zo vriendelijk wil zijn om even te bellen of onze trein naar Ommen op ons kan wachten. Zij gaat het proberen maar kan niets beloven. De oorzaak van de vertraging blijkt een niet opgekomen machinist te zijn. Het oproepen van een reserve machinist binnen een kwartier is voorwaar nog een kunststukje. In Zwolle aangekomen blijkt onze trein er nog te staan. Een sprint van spoor 3 via een paar trappen naar spoor 16 volgt en buiten adem nemen wij plaats. Eenmaal onderweg meldt de perfect werkende intercom dat de trein met een kleine vertraging is vertrokken omdat gewacht moest worden op enkele reizigers uit de trein van Amersfoort. Wij kijken elkaar aan. Wij dus.

Lees meer: HOND HAPT NAAR MAN en MAN BIJT HOND

Gegevens

Hoofdcategorie: Wandel verslagen

Categorie: Wandelverhalen van leden

Gemaakt op dinsdag 24 januari 2012 18:38

Geschreven door Louise Kotten

Hits: 67

“RONDJE BERT” 

Het lustrumjaar van de wandelvereniging AMAK werd afgesloten met een rondje Bert.

Mirjam, Thijs en ik (Louise)  leden van DLL, zouden op 15 januari 25 km lopen bij de Aalsmeerse
Wandelsport Vereniging, tot dat…… het bericht verscheen van, een rondje BERTt. Aalsmeer werd omgezet in rondje BERT. Bestuur van DLL heb ik daarvan op de hoogte gebracht en via een mail zijn de leden hierover geïnformeerd. Volgens mij zijn er zeker 14 DLL leden mee geweest op dit rondje.
BERT leerde ik kennen in 1984 toen hij samen met mijn man deel uitmaakte van het bestuur/raad
van toezicht van de Rabobank. Tijdens de ziekte van mijn man leerde ik hem echt kennen, als zeer
betrokken, sociaal persoon. Na het overlijden van mijn man in 2004 is het contact verwaterd,
Toen ik in 2007 een relatie kreeg met Theo Wullings, ben ik enthousiast gemaakt voor de wandelsport Theo, de vriend van Bert. Samen zijn zij op de fiets naar SANTIAGO geweest, waar menig Akersloter, mooie verhalen over gehoord heeft.
Samen zouden zij met  Kick de Ruijter en Wim Hoogland in 2008 lopen naar Santiago. Door de ziekte van BERT heeft dit niet zo mogen zijn.
Met Bert heb ik net zoals velen van jullie, gelopen naar “HET PUTJE” één op ‘één en dan koffie drinken met appeltaart bij Bert thuis en schrijven in zijn “ boek.” Wat zal dit voor zijn vrouw Gerda en de kinderen een geweldig document zijn.
15 januari, 9.00 uur Akersloot. Als wij met vijf DLL leden aankomen, staan er twee mensen, waarvan één DLL lid. Zijn we wel goed, hebben we het wel goed gelezen?
Ja, ja, alles zal goed komen! Om precies half tien, volgens de planning, vertrokken wij voor een rondje BERT.
Het was een geweldige dag, het weer werkte voor 150% mee en AMAK had het goed verzorgd.
Kees Deijlen had het heft in handen en dat was hem zeker toevertrouwd, voor ieder een praatje en goed woord.
Voor mij als klap op de vuurpijl, bij de groepsfoto, een ontmoeting met Gerda, de weduwe van Bert,  haar dochter en schoonzus. Toen kwamen de tranen en knuffels. Lieve Akersloters, dank jullie wel voor dit warme onthaal en dit prachtige “ RONDJE BERT”.

Louise Kotten, Castricum

Gegevens

Hoofdcategorie: Wandelverhalen van leden

Categorie: Wandelverhalen van Cees Moerbeek

Gemaakt op zaterdag 13 november 2010 21:23

Geschreven door Cees Moerbeek

Hits: 153

NOORD-HOLLANDPAD, graskades en polderwegen

De vijfde etappe vindt plaats op 13 november. Dick is verhinderd en samen met Freek reizen we per trein naar Schagen. Daar moeten we bijna een half uur wachten eer buurtbus 417 ons naar Kolhorn brengt. Het is niet anders. De chauffeur is een praatgrage vrijwilliger. Hij heeft er al twee ritten op zitten maar wij zijn zijn eerste passagiers. Hij komt uit Nieuwe Niedorp en hij hoort ons uit waar wij vandaan komen. Als ik vertel dat ik in Wormer woon, zit hij helemaal op zijn praatstoel. Zijn vrouw komt namelijk uit Wormer. Van de Zandweg, en dat huwelijk houdt al jaren stand. Door al dat geklets duurt de rit naar Kolhorn niet lang. Hij zet ons voor de Turfschuur aan de dijk af. Ik hoop dat het museum open is en dat wij daar een stempel in ons boekje kunnen krijgen. Helaas is de deur gesloten. We besluiten maar weer naar Restaurant ’t Anker te gaan. Een kop koffie voor het wandelen gaat er altijd wel in.

Lees meer: NOORD-HOLLANDPAD, graskades en polderwegen (5e etappe)

Gegevens

Hoofdcategorie: Wandel verslagen

Categorie: Wandelverhalen van leden

Gemaakt op zondag 30 oktober 2011 20:58

Geschreven door Willem Deumer

Hits: 181

Opening Langs Napoleons routes

Zondag 30 oktober 2011. Vandaag waren wij, Ans en Willem, te gast op het Provinciehuis (Paviljoen Welgelegen) in Haarlem om, als vertegenwoordigers van De Laatste Loodjes, de opening van de 5e wandeling van de serie Langs Napoleons routes bij te wonen. De overige vier routes zijn: route 1 Napoleon in Amsterdam, route 2 Maritieme erfgoedroute Den Helder, route 3 Langs de vesting van Muiden en Naarden, route 4 Napoleons West-Friese route en tenslotte route 5 Napoleon bezoekt Kennemerland. Na een kop koffie of thee, het in ontvangst nemen van het routeboekje en een bezoek aan een expositie over de wandelroutes in het Provinciehuis, werden we welkom geheten door Olle Jonker, Beleidsmedewerker Provincie Noord-Holland, die na zijn welkomstwoord de microfoon overdroeg aan Pieter Heiliegers, wethouder van Haarlem. Hij gaf in het kort een uitleg over het ontstaan en doel van deze routes n.l. het herdenken van het feit dat keizer Napoleon Bonaparte precies 200 jaar gelden de Hollandse gebiedsdelen bezocht. Met zijn echtgenote, keizerin Marie-Louise logeerde hij in Amsterdam. Om dit te herdenken heeft Oneindig Noord-Holland langs de historische plekken vijf Napoleon-routes uitgezet. Hierna gaf hij, geassisteerd door de “Rijdende Artllerie”, een folklore groep met een heus kanon, het startschot. Met een oorverdovende knal werden de ongeveer honderd wandelaars weggeschoten.

Lees meer: Opening Napoleons routes

Gegevens

Hoofdcategorie: Wandelverhalen van leden

Categorie: Wandelverhalen van Cees Moerbeek

Gemaakt op zaterdag 04 september 2010 21:24

Geschreven door Cees Moerbeek

Hits: 153

NOORD-HOLLANDPAD, oneindig lange dijken

Het uitkijken naar de derde etappe laat niet lang op zich wachten. Op 4 september wandelen van Den Helder naar Anna Paulowna. Het is niet helemaal volgens de regels want de laatste vier kilometers wijken we af van de route om bij het NS station van Anna Paulowna te kunnen eindigen. Kort na de start, eigenlijk midden in Den Helder, beklimmen we een oud bunkercomplex. Onduidelijk is of dit een onderdeel is van de Westwal die de Duitse bezetters tijdens de Tweede Wereldoorlog langs de hele westkust van Europa hebben aangelegd of dat dit een overblijfsel is van de reeks forten die Napoleon 200 jaar geleden liet aanleggen. Ik neig naar het laatste omdat in de routebeschrijving wordt gesproken van de Napoleonsroute.

Lees meer: NOORD-HOLLANDPAD, oneindig lange dijken (3e en 4e etappe)